Meer mannen kiezen voor verpleegkunde: één op de vijf bij Thomas More

Verpleegkundige is al jaren een van de grootste knelpuntberoepen in Vlaanderen. Nu dient zich versterking aan: mannen. Dit academiejaar is maar liefst 20 procent van de nieuwe studenten Verpleegkunde aan Thomas More een jongen. 86 op 435 is dat. Vorig jaar was dat nog 14 procent. Het is het hoogste aandeel in 10 jaar. En dat terwijl de totale instroom daalt. Op Internationale Mannendag toont Thomas More die opvallende trendbreker.
De knik is opvallend recent. Jarenlang schommelde het aandeel mannen op de campussen Mechelen, Lier en Turnhout van de Thomas More-hogeschool tussen 13 en 18 procent. Vorig jaar startten 67 mannen, nu zijn het er 86. Wat trekt hen aan? Een nieuw beeld van het beroep. "Verpleegkunde is zoveel meer dan zorgen alleen", zegt opleidingsmanager Verpleegkunde van Campus Turnhout Michael Verbiest.
"Je coördineert complexe zorgsituaties, neemt zelfstandig beslissingen en stuurt een divers team aan."
Brede jobwaaier
Sinds de wetswijziging van 2024 zet de bacheloropleiding sterker in op leiderschap en klinisch redeneren. Naast biomedische vakken zoals anatomie en farmacologie krijgen studenten ook verpleegkundig leiderschap en zorginnovatie. En de jobwaaier is breed: ziekenhuizen (van spoed tot intensieve zorg), thuiszorg, gevangenissen, psychiatrie en bedrijven. Wie wil doorgroeien of zich specialiseren, volgt een postgraduaat in kritische zorg, geestelijke gezondheidszorg, wondzorg of palliatieve zorg. Of begint aan de masteropleiding. Ook zij-instromers uit andere sectoren, zoals Defensie, paramedische beroepen en de bedrijfswereld, vinden de weg naar de opleiding.
Vrouwelijk rolmodel
Bram Van Dyck (24), laatstejaars Verpleegkunde in Turnhout, kwam er via een omweg. Hij begon aan industrieel ingenieur, "omdat dat een logische stap leek als het in het middelbaar vlot ging". Al snel wist hij dat het niets voor hem was. Na een stap in de lerarenopleiding biologie werd het duidelijk: hij wilde een sociaal beroep, met het menselijk lichaam als rode draad. Zijn rolmodel? Zijn zus, intussen verpleegkundige op de spoed in Turnhout. "Raar eigenlijk, want zij is jonger. Normaal volgt de jongste de oudste. Bij ons was het dus omgekeerd."
Dus jij wordt dokter?
De clichés kent hij. "Op stage vragen mensen vaak of ik voor dokter studeer. Een man in de zorg, dat moet wel een dokter zijn. En als ze over het beroep praten, gaat het altijd over ‘de verpleegsters’. Je mag ook gewoon verpleegkundige zeggen hoor." Boos maakt het hem niet. "Ik snap waar het vandaan komt. Vroeger was het de norm dat verpleegkundigen vrouwen waren. Da's niet meer zo. En dat merk ik ook op de stageplaatsen."
Zelfstandigheid
Zijn energie haalt hij uit de patiënten die hij elke dag verder helpt. Het boeiendste vindt hij klinisch redeneren: "Anatomie, farmacologie, pathologie: daar komt alles samen." Hij heeft het ook over patiënten die zenuwachtig zijn voor een ingreep en die hij gerust kan stellen. "Elke avond thuis aan tafel kan ik zeggen: vandaag heb ik mensen geholpen." In februari vertrekt hij op Erasmus naar Tanzania. Daar staat hij in een ziekenhuis en gaat hij met preventieprojecten naar de dorpen. Zijn raad aan twijfelaars: "Gewoon doen. Laat je goed informeren over wat een verpleegkundige vandaag doet. Je krijgt veel zelfstandigheid. En da's enorm boeiend."
Elke extra telt
Jannick Van den Kerkhof (20) is net gestart met de opleiding. Hij leerde in het middelbaar lassen en sloot af met een zevende jaar veiligheidsberoepen. Hij rijdt als ambulancier, geeft BMX-les en fotografeert vliegtuigen voor Defensie. Sinds september zit hij in de eerste fase Verpleegkunde op Campus Turnhout. Als ambulancier zet hij mensen af aan de deur. Maar wat daarna gebeurt, wilde hij ook meemaken. "Ik heb maar kort contact met mensen. Als verpleegkundige kan ik dat extraatje wél geven." Zijn omgeving zag het al lang aankomen en steunt hem helemaal.
"Er is niks mooiers dan voor mensen zorgen. Je kijkt er anders door naar het leven."
Voor een sector die snakt naar helpende handen én ondernemende klinische leiders, is dat goed nieuws. Verbiest tot slot: "De zorg heeft niet te veel vrouwen, ze heeft te weinig verpleegkundigen. Elke man die de stap zet, is er één bij. En die hebben we nodig om kwaliteitsvolle zorg te blijven garanderen."
Michael Verbiest
Bram Van Dyck
.jpg)
.jpg)
.jpg)